Ακολουθήστε μας σε μια μοναδική διήμερη εξόρμηση στο βορειοανατολικό άκρο των Σερρών, εκεί που η ιστορία συναντά τη μυστηριακή φύση! Μια δράση που υπόσχεται αυθεντικές εμπειρίες σε ένα τοπίο που θα σας μείνει αξέχαστο.
1η ημέρα : Σάββατο 14.2.2026
Σημείο συνάντησης μας το Κέντρο Μνήμης Μπέλλες Β΄ Π.Π. (10:00 πμ) στο Νέο Πετρίτσι, όπου θα ενημερωθούμε για την ιστορία της περιοχής κατά την γερμανική επίθεση στην Ελλάδα και στην “Γραμμή Μεταξά” τον Απρίλιο του 1941. Στη συνέχεια κινούμαστε βορειοανατολικά προς το Σιδηρόκαστρο και από εκεί προς το μικρό χωριό Καπνόφυτο (17χλμ/23΄), ανηφορίζοντας την γραφική κοιλάδα του Κρουσοβίτη, ανάμεσα σε ψηλούς γρανιτένιους όγκους, τρεχούμενα νερά και αιωνόβια πλατάνια. Σύντομη στάση στον καταρράκτη και το τραβερτινικό σπήλαιο «Ζεστά Νερά», έναν προστατευόμενο γεώτοπο σπάνιας φυσικής και οικολογικής αξίας, με θερμές πηγές, καταρράκτες και σημαντική σπηλαιόβια πανίδα.
Φτάνοντας στο Καπνόφυτο Θα κάνουμε μια στάση για έναν σύντομο καφέ και ενημέρωση. Εκεί θα αφήσουμε τα αυτοκίνητά μας σε ασφαλές σημείο και θα κινηθούμε βόρεια με μεταφορικό μέσο της Άγκιστρο Δράση προς το πέρασμα της Κάλης και το καταφύγιο του Φυσιολατρικού Ορειβατικού Συλλόγου Σιδηροκάστρου (ΦΟΣΣ) όπου θα διανυκτερεύσουμε (9 χλμ χωματόδρομος). Το ορεινό σύμπλεγμα της Κάλης και του Αγκίστρου, αποτελούν ουσιαστικά απόληξη της επιβλητικής οροσειράς του Ορβήλου, που μοιράζονται Ελλάδα και Βουλγαρία.
Το καταφύγιο του ΦΟΣΣ βρίσκεται πλησίον του μικρού οχυρού Κωνοειδές, ένα από τα 8 που αποτελούνταν το συγκρότημα της Κάλης, του ανατολικότερου σερραϊκού συγκροτήματος της «Γραμμής Μεταξά». Πρόκειται για ένα πετρόκτιστο παλαιό στρατιωτικό φυλάκιο, μετατράπηκε σ’ έναν όμορφο και ζεστό χώρο φιλοξενίας και διαμονής. Από εκεί η θέα προς τον Όρβηλο και τον Λαϊλιά «κόβει», κυριολεκτικά, την ανάσα. Αφού τακτοποιηθούμε στο καταφύγιο, θα ακολουθήσει γεύμα και αμέσως μετά ενημέρωση για την τοποθεσία και το ιστορικό της φορτίο. Το οχυρό της Κάλης, που δεσπόζει πάνω από το πέρασμα προς Σιδηρόκαστρο και Σέρρες, σχεδιάστηκε ώστε να φράξει κάθε εχθρική απόπειρα διείσδυσης από βορρά. Την πρώτη ημέρα της γερμανικής εισβολής το 1941, δέχθηκε σφοδρούς βομβαρδισμούς, αφήνοντας πίσω του ίχνη που σήμερα αφηγούνται με σιωπή μια εποχή έντασης, ηρωισμού και ιστορικής τομής. Μια μοναδική ευκαιρία να ξαναδιαβάσουμε την Ιστορία μέσα στο φυσικό της σκηνικό.
Μόλις πέσει η νύχτα, ξεκινάμε με φακούς την περιήγησή μας στα δύο μικρά οχυρά του συγκροτήματος Κωνοειδές. Στο πρώτο δίπλα στο καταφύγιο και στο δεύτερο χαμηλότερα στη δασωμένη πλαγιά. Η βραδινή πορεία, ήσυχη και ατμοσφαιρική, με τον ήχο των φύλλων και τα φώτα του Αγκίστρου και της βουλγαρικής ενδοχώρας, θα μείνει ανεξίτηλη σε όλους. Η διαδρομή είναι απολύτως βατή και ασφαλής (Β/Δ : A). Με την επιστροφή, η μυρωδιά του ψησίματος μας οδηγεί στη ζεστασιά του τραπεζιού, όπου φαγητό, κρασί και κουβέντες δημιουργούν μια βραδιά μνήμης και παρέας. Αργότερα, καθώς οι φωνές σβήνουν σιγά, η ηρεμία και η νύχτα δημιουργούν ένα σκηνικό κατανυκτικής στιγμής, που αφήνει τον καθένα να νιώσει τη γαλήνη και τη βαρύτητα του τόπου.
2η ημέρα : Κυριακή 15.2.2026
Η μέρα ξεκινάει με ένα πλούσιο πρωινό για να μας προετοιμάσει για την πεζοπορία μας στα “μυστικά” της Κάλης. Αφού ετοιμαστούμε θα κατηφορίσουμε προς το οροπέδιο από το παλαιό στρατιωτικό μονοπάτι, που χρησιμοποιούσαν πριν 84 χρόνια οι στρατιώτες του συγκροτήματος για τη μετακίνηση τους.
Στη θέση “Στήριγμα” στέκουν ακόμη τα κτίρια στρατωνισμού του συγκροτήματος. Αρχικά θα περιηγηθούμε στις υπόγειες στοές της κατεστραμμένης διπλής πυροβολαρχίας στην καρδιά του μικρού οροπεδίου και μετά θα ανηφορίσουμε προς το ημιτελές οχυρό Τσαμάρα, θυμίζει μεταλλείο σε πολλά σημεία, και το μικρό συγκρότημα της Διμοιρίας Η’ που δεν καταστράφηκε την περίοδο της βουλγαρικής κατοχής (1941-1944) και τα εξωτερικά του έργα (πολυβολείο, παρατηρητήριο κ.α.) είναι της εποχής Μεταξά. Πρόκειται για το μοναδικό οχυρό στην περιοχή των Σερρών, που δεν υπέστη καταστροφές την περίοδο της βουλγαρικής κατοχής (1941-1944).
Μέσα στις υπόγειες στοές ερχόμαστε αντιμέτωποι με μια σιωπηλή, υγρή ατμόσφαιρα που αποπνέει ιστορία. Ο αέρας είναι βαρύς, σχεδόν παγωμένος, και η υγρασία κυριαρχεί παντού. Το φως των φακών αντανακλά στις υγρές επιφάνειες, δημιουργώντας σκιές που κάνουν το χώρο ακόμα πιο μυστηριακό. Οι τοίχοι είναι τραχείς, εμποτισμένοι από χρόνια σιωπής και νερού, με σαφή σημάδια εγκατάλειψης, αλλά και αντοχής. Οι σιδερένιες θύρες, τα υπολείμματα καλωδιώσεων και οι υποδομές που κάποτε εξυπηρετούσαν ένα πλήρως οργανωμένο στρατιωτικό σύστημα αποκαλύπτονται σταδιακά. Σε κάποιες γωνιές μπορεί κανείς να ακούσει τον ήχο μιας σταγόνας που πέφτει ρυθμικά, σαν ρολόι που μετρά αντίστροφα τον χρόνο. Η εμπειρία δεν είναι απλώς περιήγηση σε ένα παλιό στρατιωτικό έργο. Είναι βύθιση στο παρελθόν, σε έναν κόσμο υπόγειο, σχεδόν ανεξερεύνητο, όπου το κρύο, η σιωπή και η ιστορική φόρτιση συνθέτουν ένα σκηνικό
ανεπανάληπτο.
Απο το ίδιο σημείο θα απολαύσουμε την πανοραμική θέα προς τον Όρβηλο και τον Λαϊλιά που απλώνεται νοτιοανατολικά, καθώς και τα γραφικά Αχλαδοχώρι. Με τον καθαρό αέρα και το τοπίο που κόβει την ανάσα, αυτή η ανάβαση αποτελεί το αποκορύφωμα της διήμερης εξόρμησής μας. Στη συνέχεια, θα επιστρέψουμε στο καταφύγιο για το μεσημβρινό μας γεύμα, πριν πάρουμε τον δρόμο της επιστροφής αποχαιρετώντας τις μαγικές εικόνες και εμπειρίες που μας πρόσφερε η Κάλη, με τα όμορφα μυστικά της. Αυτό το διήμερο είναι μια απόδραση γεμάτη ιστορία, φυσική ομορφιά και ξεχωριστές δραστηριότητες, προσφέροντας ένα ιδανικό διάλειμμα για όσους αναζητούν αυθεντικότητα και επαφή με την ελληνική φύση και ιστορία.